•• วันเสาร์ วันทำงาน ••

วันเสาร์...
ใครๆ อาจจะมองเป็นในหยุดพักผ่อน
นอนอยู่บ้านสบายใจ
นอนตื่นสาย...ไม่ต้องไปไหน
หรือนั่งดูหนังเรื่องโปรดหน้าจอ

แต่สำหรับฉัน...
"มันคือวันทำงาน"


ฉันไม่รู้สึกเหนื่อย
กับการที่ต้องตื่นเช้าไปโรงเรียนที่ฉันไม่เคยไป
ไปในที่ที่ฉันต้องหาแผนที่ว่ามันตั้งอยู่ตรงไหน
แล้วคิดคำนวณค่าเดินทาง
ว่าทางไหนถึงจะประหยัดและไปถึงให้ทันเวลามากที่สุด
เมื่อฉันไปถึงโรงเรียน
ในวันนี้...
ฉันคิดว่าในโลกนี้ยังคงมีเส้นแบ่ง
แบ่งที่ฉันว่านั้น
คือการแบ่ง

ชนชั้น!!!

ฉันไม่สนใจกับรถคันหรูที่ขับมาส่งเด็กๆ
ไม่สนใจการแต่งตัว ไม่สนใจสินค้าหรือวัตถุแบรนด์ดัง
ใช่...มันดูดี
ใช่..มันมีราคา
ใช่...มันอาจจะยกระดับพวกเขาเหล่านั้นให้ดูมีค่าขึ้น

ฉันกลับรู้สึกแย่
ที่เด็กที่ก้าวลงมาจากรถคันหรู
แล้วมาเป็นสมาชิกค่ายที่ฉันทำอยู่
แล้วพูดว่า
"พี่ๆ ผมคันมาก"
ด้วยความหวังดี...ฉันจึงถามกลับไปว่า
"เป็นอะไรคะ คันตรงไหน ไหนบอกพี่ซิ"
เด็กกลับตอบมาว่า
"เนี่ยะ...ใส่เสื้อแล้วมันคัน เสื้อราคาถูก"

.....

ถ้าวันนี้...คุณเป็นฉัน
คุณจะรู้สึกได้เลยว่า

"เสื้อที่ฉันใส่อยู่ตอนนี้ มันอาจจะเป็นเสื้อฟรีที่ได้มาจากการทำงาน
แต่มันก็มีค่าที่คนอื่นไม่มีโอกาสได้ใส่มัน"



หากคุณมีลูกสักคน คุณคงจะไม่สอนให้ลูกของคุณ ต้องดูถูกคนอื่น
เหมือนที่ฉันเจอในวันนี้....

ขอไว้อาลัยให้กับอนาคตของลูกคนมีเงินที่ชอบดูถูกคน